مىفرمود : چهار چيز است كه مرا از انجام آن چاره نيست . يكى ازدواج با دختر امامه است كه فاطمه ( ع ) مرا به آن وصيت كرده است . فاطمه ( ع ) سپس گفت : و وصيت مىكنم براى حمل جسد من تابوتى بسازى كه تصوير آن را ديدم و فرشتگان نشانم دادند . على گفت : چگونگى آن را توصيف كن ، و فاطمه براى او توصيف كرد و على چنان تابوت و سريرى فراهم كرد ، و اين نخست تابوتى بود كه ساخته شد و پيش از آن كسى چنان فراهم نساخته بود . فاطمه ( ع ) سپس فرمود : به تو وصيت مىكنم كه هيچ يك از اين كسان كه بر من ستم روا داشتند و حق مرا گرفتند ، در تشييع جنازه‌ام حاضر نشوند كه آنان دشمنان من و دشمنان رسول خدايند و اجازه مده كه هيچ يك از پيروان ايشان هم شركت كنند و چون چشمهاى مردم به خواب رفت و آرام گرفت ، مرا در نيمه شب به خاك بسپار . و در اين هنگام فاطمه كه درودهاى خداوند بر او و پدرش و شوهرش و فرزندانش باد رحلت كرد . ( 1 ) همهء مردم مدينه بانگ شيون برداشتند و زنان مدينه در خانهء فاطمه جمع شدند و چنان بانگ شيون برداشتند كه نزديك بود مدينه به لرزه درآيد ، و مىگفتند : اى بانوى ما ، اى دختر رسول خدا ! و مردان هم همچون موهاى يال اسب كه بر گردن آن جمع است به حضور على رسيدند كه نشسته بود و حسن و حسين هم جلو پدر نشسته بودند و مىگريستند و مردم از گريهء آن دو مىگريستند . در اين هنگام ام كلثوم در حالى كه روبند بر چهره افكنده بود و ردايى بر خود پوشانده و دامن آن بر خاك كشيده مىشد بيرون آمد و مىگفت : اى پدر بزرگ جان ، اى رسول خدا ! اكنون ما ديگر ترا چنان از دست داديم كه هرگز پس از آن ديدارى نخواهد بود . مردم جمع شدند و نشستند و منتظر بودند كه جنازه را بيرون آورند و بر آن نماز بگزارند . ابو ذر از درون خانه بيرون آمد و گفت : برويد كه بيرون آوردن جنازهء دختر رسول خدا ( ص ) به تأخير افتاد . مردم برخاستند و رفتند و چون شهر آرام گرفت و پاسى از شب گذشت ، على و حسن و حسين عليهم السلام و عمار و مقداد و عقيل و زبير و ابو ذر و سلمان و بريده و تنى چند از بنى هاشم و خواص دوستان على ( ع ) جنازه را بيرون آوردند و بر آن نماز گزاردند و در دل شب به خاك سپردند و على ( ع ) اطراف آرامگاه فاطمه ( ع ) صورت هفت گور ديگر هم پديد آورد تا آرامگاه آن حضرت شناخته نشود . برخى از خواص اصحاب على ( ع ) نقل كرده‌اند كه على ( ع ) آرامگاه فاطمه ( ع ) را با سطح زمين يكسان و صاف قرار داد و